Politiek - Boehm, Rudolf (Gent IMAVO-KRITIEK, 2002)
In dit boek zijn filosofische besprekingen opgenomen van tragedies van Sophocles (Oedipus en Antigone), Shakespeare (Hamlet en Macbeth), Vondel (Lucifer), Racine (Phèdre), Schiller (Wallenstein), Hölderlin (Tod des Empedocles), Kleist (Prinz von Homburg) en Goethe (Faust).Het werk wordt besloten met een slotbeschouwing over wat het tragische is. Daarin beweert Rudolf Boehm o.a.:Tragisch pleegt men het te noemen wanneer iemand zonder eigen schuld aan een onverbiddelijk noodlot ten prooi valt. Dat mag zo zijn. Wanneer men echter naar de grote, ons als dichtwerken overgeleverde tragedies luistert, ervaart men slechts weinig van een fatale noodzaak. De helden en heldinnen van de tragedies gaan niet aan hun schuld, of ondanks hun onschuld, te gronde, maar altijd aan een eigen waan. Zo meende Oedipus ? en menen vandaag nog velen ? dat alles zich ten goede moet keren, wanneer en kel de gehele waarheid aan het licht komt. Zo meen de Faust ? en menen vandaag nog velen ? dat de mens het allergrootste kan volbrengen, wan neer hem enkel bovenmenselijke, boven natuurlijke krachten ten dienste staan.Het thema van een tragedie is evenwel niet het wezen van het tragische, maar steeds ?enkel? iets dat tragisch is. Met filosofie houdt de tragedie zich niet bezig. Zij is enkel een met verdeelde rollen voor- en na ge speeld verhaal. Met tragedies is de filosofie echter wel bezig.