Een toekomst voor onze kinderen een getuigenis van generatie-armen. - Beweging van mensen met laag inkomen en kinderen (Gent Beweging van mensen met laag inkomen en kinderen, 1988)
In dit boek spreken generatie-armen over hun leven, wat zij er van denken en waarop zij hopen. Als zovelen op deze wereld kennen zij ontbering en onrecht, en vooral het samenspel van een gemis op alle levensgebieden tegelijk. Maar hun diepste pijn bestaat er toch in dat zij voor "minder mens" worden gehouden. De ontkenning van hun bestaan, de geringschatting van wie zij zijn, de steeds ervaren verwerping uit onze samenleving, brengen een niet te dragen leed mee. Leven in langdurige armoede, van ouders op kinderen, bedreigt bij te velen het waardegevoel van hun mens-zijn, hun laatste ongebroken korrel fierheid. Dat leed is de echte reden waarom armsten aan het schrijven gingen. Zij willen niet nog eens de armoede van buitenaf benaderd zien, maar ons haar werkelijkheid wat beter van binnenin leren kennen. Zo verkrijgen zij ook medezeggenschap in de bestrijding ervan. Vanuit hun miskend mens-zijn brengen zij hun deel aan voor de meest dringende maatregelen. maar tenslotte hopen zij, als wij het samen met hen willen, op de algehele opheffing van de armoede.