De status zoekers - Packard, Vance, 1914-1996; Eijkelboom, Jan, 1926-2008 (Amsterdam : H.J. Paris, 1960)
Wie ooit "De verborgen verleiders" heeft gelezen van Vance Packard weet dat je maar beter rekening houdt met de mening van deze journalist en maatschappijcriticus. Ook in dit boek is hij weer niet mals: in hoeverre laten wij ons opleggen aan welke eisen we moeten voldoen om deel uit te maken van "onze" klasse, en bestaat er in de toekomst een kans voor een klasseloze maatschappij? Deze uitgave situeert zich rond 1960, in een tijdperk waarbij de dingen zich aan een heel hoog tempo ontwikkelen: aan welke eisen moet mijn huis voldoen, hoe kies ik het juiste adres, wie is de baas over wie, waar doe ik mijn inkopen, met wie mag ik omgaan, bij welke verengingen moet ik aansluiten, tot welke kerk bekeer ik me, op wie stem ik, hoe voed ik mijn kind op, ... Doet een beetje denken aan het liedje "Mens durf te leven" van Ramses Shaffy. Hoever laat ik me voorschrijven wat ik moet doen en hoe wordt er misbruik gemaakt van de drang die mensen voelen om "beter" te zijn dan de anderen, meer respect te verdienen, ... ??? En dan de hamvraag: bestaat er een toekomst voor een klassenloze maatschappij ???