Solitude - Dolto, Françoise, 1908-1988 (Paris : Vertiges du Nord/Carrere, 1985)
Françoise Dolto schrijft deze keer geen boek over de psychoanalyse, noch over de pediatrie, maar neemt eens de tijd om te schrijven over een fenomeen waar niet alleen zij, zowel privé als in haar beroep, regelmatig mee te maken kreeg, maar waar iedereen vroeg of laat wel eens mee geconfronteerd wordt: eenzaamheid. Het ene moment gewenst en bewust gezocht, het andere moment alles behalve welkom en een gesel om te ondergaan. Het begrip eenzaamheid wordt in dit boek gekoppeld aan de meest uiteenlopende fenomenen: geslacht, autisme, scheiding, incest, masturbatie, fantasmes, anorexia, bescheidenheid, hemoseksualiteit, verlangen, rechten en plichten, draagmoederschap, communicatie, doven en blinden, castratie, racisme, meditatie, de dood, ... De eenzaamheid wordt dus op een heel brede manier bekeken en beschreven in dit boek, en hoeft dus ook niet altijd "slecht" te zijn, kan best goed zijn, en is de ene keer gewild en de andere keer vervloekt.