Afscheid van moeder : als sterven een stuk leven wordt - Keirse, Manu (Emmanuël), 1946- (Tielt : Lannoo, 1992)
Elke dag een beetje meer afscheid nemen. Afronden van het leven. Zoals de rimpels in het watervlak komen en gaan, zo gaan de gedachten van moeder naar verleden en toekomst, naar gisteren en morgen. Herinneringen worden opgeroepen. Het zijn als stukken van een puzzel. Ze worden bijeengelegd en het patroon tekent zich af. Zo vertelt moeder over het verleden, over haar leven, om het geleidelijk af te sluiten, los te laten en alles af te geven. Manu Keirse's moeder stierf toen ze 63 was. Tijdens haar tien maanden durende ziekte heeft hij geregeld iets opgeschreven over zijn eigen ervaringen bij haar leven en sterven. Anderen zullen er iets van zichzelf in terugvinden, iets van hun emoties bij het sterven van een dierbaar iemand. Als gevoelens kunnen worden verwoord, als men ruimte kan vinden om het afscheid nemen en sterven te beleven en te delen, dan zal er in het leven ook opnieuw ruimte komen voor het sterven. Dit boek wil hiertoe bijdragen. Het wil leven doorgeven aan anderen. Misschien kan het mensen helpen om zich voor te bereiden op verlies, of hen tot troost zijn als ze een dierbaar iemand verloren hebben. 'Op het moment van haar sterven dacht ik enkel aan verliezen. Nu weet ik, één jaar later, dat dit het nieuwe begin was van een intensief contact dat ik nooit meer verlies. Uiteindelijk gaan wij, die hopen wat zij hoopte, haar achterna. Ze is niet meer dan enkele stappen voor.
Keywords: 6032; Academic collection; GBIB:CBMER.; GBIB:SMM Montfort; Z++92/05.; Z3927.; dood; dood; dood; dood; getuigenis; moederfiguur -- 15992.; ouder-kind relatie -- 15992.; overlijden; palliatieve zorg; palliatieve zorgen (gez); rouw -- 61267.; rouw; rouw; sterven; stervensbegeleiding; stervensbegeleiding; stervensbegeleiding; zieken