Dansen met de maan : gezinsverpleging in Geel - Roosens, Eugeen E., 1934- (Leuven : Van Halewyck, 2001)
De uitdrukking 'naar Geel moeten' betekent volgens Van Dale gek zijn. Vanwaar die connotatie van dit stadje in de provincie Antwerpen? De Geelse gezinsverpleging is een uniek en eeuwenoud systeem van opvang van psychiatrische patiënten. Ondanks de wereldwijde monumentale status van het Geelse 'kostgeverschap', weten maar weinigen hoe het er precies aan toegaat. Sommigen denken zelfs dat de Geelse gezinsverpleging niet meer bestaat ... Maar niets is minder waar. De auteur schetst het leven in Geel van binnenuit. In de loop van 1999 en 2000 bezocht de auteur 108 pleeggezinnen, sommige verschillende malen. Hij nam tientallen interviews af van wijkverpleegkundigen, psychiaters, psychologen, artsen en administratoren. Hiermee herhaalt hij een onderzoek dat hij ook reeds tussen 1971-1975 deed en waaruit het boek Mental Patients in Town Life (1979) resulteerde. Bestaat er zoiets als een subcultuur van het kostgeverschap? Hoe kunnen de stereotypen van Geel uiteengerafeld worden? Wat is het historisch en institutioneel kader? Dansen met de maan brengt de indrukwekkende diversiteit van situaties, ervaringen en menselijke relaties van de pleeggezinnen in beeld.
Inhoudsopgave : Eerste deel: Beeldvorming, geschiedenis en institutie 1 De beeldvorming over Geel 2 Een historische schets 3 Veranderingen in de laatste decennia 4 Het huidige Geelse systeem als organisatie Tweede deel: Casestudy's De pleeggezinnen en hun gasten 5 Harmonieuze adoptieverwanten 6 Harmonie en minder harmonie 7 Sterke menselijke trouw 8 Zorgvuldige gezinsverpleging 9 Vechten voor harmonie Derde deel: Traditie en toekomstperspectief 10 De Geelse traditie 11 Toekomstperspectief
Keywords: Psychiatrische gezinsverpleging -- Geel