Rome in revolutie : documenten van Caesar, Cicero en andere ooggetuigen 50 - 46 voor Christus - Leeman, Anton Daniël, 1921-2010; Van Rooijen-Dijkman, H. W. A. (Hedwigis Wilhelmina Antonia); van der Kloot, A. (Amsterdam : Athenaeum-Polak en Van Gennep, 1992)
In januari 49 voor Christus, niet lang na zijn verovering van Gallië, overschreed Caesar met een klein deel van zijn leger de grens van Italië. Daarmee ontketende hij een burgeroorlog tussen zijn eigen troepen en de senaatstroepen onder leiding van Pompeius. Caesars overwinning betekende het einde van de Romeinse republiek en de terugkeer van de monarchistische staatsvorm in Rome, eerst onder Caesar als dictator, vervolgens onder de Romeinse keizers.
In januari 49 voor Christus, niet lang na zijn verovering van Gallië, overschreed Caesar met een klein deel van zijn leger de grens van Italië. Daarmee ontketende hij een burgeroorlog tussen zijn eigen troepen en de senaatstroepen onder leiding van Pompeius. Caesars overwinning betekende het einde van de Romeinse republiek en de terugkeer van de monarchistische staatsvorm in Rome, eerst onder Caesar als dictator, vervolgens onder de Romeinse keizers.
Over deze cruciale fase van de Romeinse geschiedenis zijn wij opmerkelijk goed ingelicht door eigentijdse documenten. Twee aan de geschiedschrijver Sallustius toegeschreven Politieke brieven aan Caesar maken duidelijk welke saneringsmaatregelen van Caesar door diens aanhangers verwacht werden. Voors schreef Caesar zelf zijn Verslag van de burgeroorlog, een overwegend zakelijke, maar wel propagandistisch gekleurde weergave van de gebeurtenissen in 49 en 48. Hiertegenover staat de zeer persoonlijke Briefwisseling van de redenaar en politicus Cicero in deze jaren met zijn vriend Atticus en andere bekenden, onder wie ook Caesar en Pompeius, die hem beiden aanhun zijde wilden hebben. Cicero, een vurig voorvechter van de oude republikeinse waarden, kwam voor een onoplosbaar dilemma te staan, dat in de brieven navrant aan het licht treedt. Zijn keuze voor de verliezer Pompeius noopte hem uiteindelijk tot het accepteren van Caesars genade, en zelfs tot het uitspreken van een dankrede, gemeend of niet ...
Over deze cruciale fase van de Romeinse geschiedenis zijn wij opmerkelijk goed ingelicht door eigentijdse documenten. Twee aan de geschiedschrijver Sallustius toegeschreven Politieke brieven aan Caesar maken duidelijk welke saneringsmaatregelen van Caesar door diens aanhangers verwacht werden. Voors schreef Caesar zelf zijn Verslag van de burgeroorlog, een overwegend zakelijke, maar wel propagandistisch gekleurde weergave van de gebeurtenissen in 49 en 48. Hiertegenover staat de zeer persoonlijke Briefwisseling van de redenaar en politicus Cicero in deze jaren met zijn vriend Atticus en andere bekenden, onder wie ook Caesar en Pompeius, die hem beiden aanhun zijde wilden hebben. Cicero, een vurig voorvechter van de oude republikeinse waarden, kwam voor een onoplosbaar dilemma te staan, dat in de brieven navrant aan het licht treedt. Zijn keuze voor de verliezer Pompeius noopte hem uiteindelijk tot het accepteren van Caesars genade, en zelfs tot het uitspreken van een dankrede, gemeend of niet ...
Uit deze documenten, waarin een problematiek van alle tijden verwoord is, wordt een ruime selectie, voorzien van historische toelichting, in vertaling aangeboden.
Uit deze documenten, waarin een problematiek van alle tijden verwoord is, wordt een ruime selectie, voorzien van historische toelichting, in vertaling aangeboden.
Bevat indices en literatuurlijst
Bevat indices en literatuurlijst